Fabien Barthez

Fabien Barthez werd geboren in Lavelanet, op 28 juni 1971, hij is een Franse doelman en was actief bij Toulouse, Olympique Marseille, AS Monaco en Manchester United. Ook keepte hij 87 interlands voor het Frans voetbalelftal.

Fabien Barthez is een van de beste Franse doelmannen ooit.
Het WK 2006 was zijn zesde grote toernooi met Frankrijk, zijn vijfde als titularis. Grootste concurrent was Grégory Coupet. Die laatste speelde een sterk seizoen bij landskampioen Lyon en vond het niet kunnen dat hij niet eerste doelman werd. Barthez werd dan ook door eigen publiek uitgefloten, met grote ergernis van Zidane.

Eric Cantona

Eric Cantona werd geboren in Marseille, op 24 mei 1966, hij is een Frans acteur en was ook profvoetballer. Hij speelde vijf seizoenen bij Manchester United, waar hij vier Engelse landstitels en twee keer de FA Cup won. Cantona wordt gezien als een belangrijke speler in de terugkeer van Manchester United als voetbalgrootmacht. In 2000 werd hij verkozen tot speler van de eeuw van de club en hij staat daar nog steeds bekend als "Eric the King".

Leeds United verkocht Cantona in 1992 aan Manu. Cantona scoorde niet alleen goals, maar gaf ook kansen aan andere spelers.

In januari 1995 deelde Cantona bij een uitwedstrijd bij Crystal Palace een karatetrap uit aan een fan van Crystal Palace die hem uitschold.

Aan het eind van het seizoen 1996/97 kondigde hij aan te stoppen met voetballen.

Manchester United

Sinds mijn twaalfde ben ik fan van het Engelse voetbal, in het bijzonder van Manchester United, Arsenal en Liverpool, doch alle engelse ploegen genieten mijn voorkeur.
Het betere werk word vooral gepresteerd door de supporters, die al zingend hun ploeg naar de zege leiden.
De schotse voetbalploegen spelen in verhouding niet zo goed doch hun supporters zijn een voorbeeld, zelfs als ze met 0-5 achterstaan zingen ze nog, bewonderingswaardig.

Dit is mijn supportersblog voor de ploeg van Old Trafford, Het theatre of Dreams, Manchester United.



Deze blog is online sinds 14 juli 2006

Theatre of Dreams

Manchester United werkt sinds 1909 zijn thuiswedstrijden af op Old Trafford. De gigantische voetbaltempel is na Wembley het grootste stadion in Engeland. De naam Old Trafford is heilig voor de Mancunians. Hoofdsponsor Vodafone bood veel geld om de naam te laten veranderen, maar de clubleiding hield het been stijf. De naam Old Trafford moest behouden blijven.

Het stadion ligt in de wijk Old Trafford in Greater Manchester, dit is een gebied rond de stad Manchester. De officiele opening van het stadion was in het jaar 1909. De capaciteit van het stadion werd nog maar pas opgedreven, van 68.217 naar 76.300 plaatsen.


Jaarlijks vindt er een halve finale plaats van de FA Cup. In 2003 was Old Trafford de basis voor de Champions League finale tussen AC Milan en Juventus.

Het record van aantal toeschouwers in een wedstrijd voor de FA Cup is in handen van Manchester United en Old Trafford. De halve finale tussen de Wolverhampton Wanderers en Grimsby Town werd bijgewoond door maar liefst 76.921 toeschouwers.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed het stadion onder de Duitse bombardementen en na de oorlog moest de club zijn wedstrijden spelen in het stadion van de rivaal Manchester City, dit tot 1949.

Old Trafford bestaat alleen maar uit zitplaatsen. Dit wordt verplicht door de Engelse voetbalbond aan de clubs uit de Premier League. De aanleiding hiervoor was het Taylor rapport uit 1990 naar aanleiding van het Hillsborough drama. In 1989 vielen er in Hillsborough stadion van Sheffield Wednesday, 96 doden tijdens de FA Cup Final tussen Liverpool en Nottingham.

Het stadion bestaat uit vier tribunes of Stands. Vanaf 1995 werd the Nord Stand gerenoveerd. De oude tribune maakte plaats voor een gigantische nieuwe tribune van 26.000 plaatsen. Het gevaarte was vijftig meter hoog en had het grootste cantilever dak in Europa. Cantilever is de benaming van een veersysteem met horizontale veren. De uitbreiding van the Nord Stand kostte ongeveer 19 miljoen pond.


De hoofdtribune van Old Trafford is the South Stand. Bij deze tribune bevinden zich onder andere de spelersbank, de boxen voor de media en de politiediensten en de loges. De eerste twintig rijen van de hoofdtribune liggen bovendien onder het straatniveau.

De harde supporterskern bevindt zich in the East Stand, vroeger gekend als the Scoreboard End. The West Stand (Stretford End) is de familietribune. In deze tribune stonden vroeger de zingende Manchester United fans. De supporters maakten toen meer geluid dan een opstijgende Boeiing 747. Het Hillsborough drama leidde er toe dat deze tribune volledig moest omgebouwd worden tot een zittribune.



Bron voetbalbelgie.be

Old Trafford

en de naam van het voetbalstadion dat sinds 1910 de thuishaven van Manchester United is. Met een capaciteit van 76.000 personen is het ??n van de grootste stadions in het Verenigd Koninkrijk.


Het is regelmatig gastheer voor één van de halve finales in de FA Cup en voor het Engels nationaal voetbalelftal (wanneer Wembley niet beschikbaar is). In het begin van het seizoen 2006/2007 zal de verbouwing van twee hoeken in het stadion gereed zijn. Het stadion kan dan 76.000 mensen herbergen. Van 1910 tot 1939 had het stadion zelfs 80.000 zitplaatsen maar door veiligheidsredenen werd het in 1939 teruggebracht tot 67.000. Het record aantal toeschouwers was in 1937, 76,962 toen Manchester United tegen aartsrivaal Manchester City speelde.


Old Trafford is een wijk in het Engelse Manchester
Op 11 maart 1941 werd Old Trafford geraakt door Duitse bommen. Manchester United speelde zijn thuiswedstrijden op Maine Road tot de schade hersteld was.

Newton Heath LYR

Manchester United F.C. is een Engelse voetbalclub opgericht in 1878 en heette oorspronkelijk Newton Heath LYR, de club veranderde van naam in 1902, ze traden toe tot de Football League in 1892.
Manchester United speelt op Old Trafford, Greater Manchester, een stadion voorzien voor 68.000 bezoekers.
Ze zijn een van de weinige clubs die erin slagen om met eigen jeugdspelers de top van het Europees voetbal te bereiken.


Op 12 mei 2005 is de club in handen gekomen van de Amerikaanse zakenman Malcolm Glazer; hij was al twee jaar bezig met een vijandige overname. Hij betaalde £800 miljoen. Sinds 16 mei wist hij 75% van de aandelen te verwerven. Dit percentage is nodig om de club van de beurs te halen.

De club is partner van UNICEF en treedt op als nationaal ambassadeur voor het VN kinderfonds.

6 februari 1958 15u04

In 1958 sloeg het noodlot toe, terwijl heel Europa overtuigd was dat Manchester United het ongenaakbare Real Madrid naar de Europese kroon ging steken stortte hun vliegtuig neer.


Na het winnen van de wedstrijd tegen Rode Ster Belgrado vlogen ze op 6 februari 1958 vanuit Belgrado terug naar Engeland, hierbij werd een tussenstop gemaakt in M?nchen, Er woedde een sneeuwstorm en bij het opstijgen moest tot twee keer toe worden onderbroken wegens problemen, bij de derde keer ging het mis, het vliegtuig geraakte van de startbaan, reed door een hek waarna het vliegtuig een boom, een gebouw en een houten schuur met daarin een vrachtwagen raakte. Van de 43 inzittenden waren er 21 op slag dood. Twee van de overlevenden lieten een paar weken later als nog het leven. Duncan Edwards overleed 15 dagen later in het hospitaal aan zijn verwondingen.


De voetbalwereld was in rouw en niemand geloofde dat Manchester deze klap te boven zou komen.
Op Old Trafford, het voetbalstadion van Manchester United hangt nog altijd een klok die stilstaat op het moment van de crash: 15:04.

Met een opgelapt team bereikte United toch nog de finale van de FA-Cup die werd verloren en werden ze 2de in de competitie. Een onverhoopt resultaat.

Duncan Edwards

Jaren na het overlijden van Duncan Edwards zei voormalig Manchester United manager Tommy Docherty:'Je mag alle Bests, Pele's en Maradonna's houden, Edwards was de beste van allemaal'.
Bijna een halve eeuw na zijn dood, geldt hij voor sommige nog altijd als het grootste talent dat ooit voor United heeft gevoetbald.


Duncan Edwards word geboren op 1 oktober 1935 in Dudly. Aanvankelijk speeld hij voor Dudly Boys. Zijn talent valt op alle grote clubs in de omgeving die hem meteen willen contracteren. The Reds winnen dat gevecht. Matt Busby gaat persoonlijk langs zijn huis om hem een contract als amateur en vijftien jarige aan te bieden. Met zijn zestien jaar is hij de jongste speler die tot dan in de hoofdmacht heeft gespeeld. Met achtien jaar en 183 dagen is hij tevens de jongste speler in het engelse elftal. Edwards is een complete speler.

Hij heeft talent, snelheid, precisie, uithoudings vermogen, een keihard en geplaatst schot, is goed in de lucht, sterk en heeft de juiste instelling. Tussen al het talent bij United is hij de talentvolste. De grote succese maakt Edwards niet mee. Hij is in 1958 een van de spelers die de crash niet overleefd en vijftien dagen daarna ovelijdt in het ziekenhuis aan zijn verwondingen, slechts 21 jaar jong.

In een speech vertelde Bobby Charlton:'Duncan is de enige persoon bij wie ik me, zelfs vandaag nog, echt inferieur voel.


De slachtoffers:
Roger Byrne (voetballer)
Geoff Bent (voetballer)
Mark Jones (voetballer)
David Pegg (voetballer)
Liam Whelan (voetballer)
Eddie Colman (voetballer)
Tommy Taylor (voetballer)
Duncan Edwards (voetballer, enkele weken na de ramp)
Kenneth Rayment (Co-Piloot, enkele weken na de ramp)
Walter Crickmer (Secretaris van de club)
Tom Curry (Trainer)
Bert Whalley (Coach)
Alf Clarke (Journalist)
Don Davies (Journalist)
George Follows (Journalist)
Tom Jackson (Journalist)
Archie Ledbrooke (Journalist)
Henry Rose (Journalist)
Eric Thompson (Journalist)
Frank Swift (Journalist en oud-speler van Manchester City)
Bela Miklos (Reisagent)
Willie Satinoff (Supporter)
Tom Cable (Steward)

Matt Busby

Sir Matthew William Busby werd geboren in Orbiston, op 26 mei 1909, in een dorpje in de mijnstreek Lanarkshire.
Zijn vader en al zijn ooms sneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Matt voetbalde voor Manchester City van 1929 tot 1936 en in 1934 won Busby de FA Cup. Van 1936 tot 1940 speelde hij voor Liverpool FC. Hij kwam éénmaal uit voor de Schotse nationale ploeg. Zoals voor zovelen van zijn generatie gold kwam er een voortijdig einde aan zijn sportcarri?re door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog leidde hij een regiment in het Britse leger.


In 1945 werd Matt Busby eerst benaderd door Liverpool voor een positie als trainer, maar hij koos voor Manchester United. Zijn ploeg werd voor het eerst landskampioen in 1952. Hij verzamelde een groep jonge, talentvolle spelers om zich heen, zoals Duncan Edwards en Bobby Charlton, die de bijnaam Busby Babes kregen. United werd opnieuw kampioen van Engeland in 1956 en 1957.

Begin 1958 kwam een groot deel van het team om het leven bij een vliegramp op het vliegveld van M?nchen. Busby zelf werd zo zwaar gewond dat voor zijn leven gevreesd werd. Twee keer werden hem de laatste sacramenten toegediend, maar na een lang ziekenhuisverblijf kon hij uiteindelijk zijn werk hervatten. Hij had die zomer bondscoach van Schotland zullen zijn tijdens het WK in Zweden, maar zijn gezondheid liet dat nog niet toe. In het najaar was hij toch twee wedstrijden bondscoach. Tijdens ??n van die twee liet hij Denis Law internationaal debuteren.

In de jaren '60 bouwde Busby het team van Manchester United opnieuw op, met spelers als Charlton, Law en George Best. Het grootste succes kwam in 1968, toen de Europa Cup I werd gewonnen na een overwinning op Benfica. Datzelfde jaar werd Busby in de adelstand verheven.



Matt Busby ging met pensioen in 1969, maar bleef nog wel bij United betrokken als bestuurslid, tot 1982.
Hij overleed in 1994 op 84-jarige leeftijd.

Sir Alex Ferguson

Sir Alex Ferguson werd,geboren in Schotland, op 31 december 1942.
Ferguson speelde als speler zijn gehele carriere in Schotland. Hij begon in 1958 bij Queen's Park Rangers en kwam vervolgens uit voor Saint Johnstone, Dunfermline Athletic, Glasgow Rangers, Falkirk en sloot zijn actieve loopbaan af bij Ayr United.


Zijn trainerscarriere begon bij 3e division bij East Strilshire, waar hij in 1974 binnenstapte. Nog datzelfde seizoen maakte hij de stap omhoog naar de 2e divisie door naar Saint Mirren te vertrekken. Na twee seizoenen promoveerde hij daarmee naar de hoogste Schotse divisie.

In 1978 maakte hij de overstap naar het grotere Aberdeen, alwaar hij tot en met 1986 zou blijven. Met Aberdeen won hij 3 maal het Schotse kampioenschap, daarmee is Aberdeen samen met Dundee United (in 1983) de enige die 'the old firm', Celtic en Glasgow Rangers sinds 1966 van de titel af wist te houden. Ook won hij met Aberdeen 4 maal de beker en wist hij in 1983 zelfs beslag te leggen op de Europa Cup II, waarna ook de Europese Supercup zou volgen.

Ferguson maakte de overstap naar Manchester United in 1986, alwaar hij in het seizoen 2005/2006 aan zijn 20e seizoen begon.

Met Manchester won hij alles wat er te winnen viel, vele landstitels, FA Cups, supercups, ligabekers en in het seizoen 1998/1999 zelfs de Champions League en de Wereldbeker voor clubteams. Door zijn verdiensten voor het Britse voetbal werd Ferguson geridderd, en wordt hij sindsdien met 'Sir Alex' aangesproken.

Onder leiding van Sir Alex Ferguson zijn verschillende spelers met onenigheid vertrokken.
Zo kon Jaap Stam vertrekken na de publicatie van zijn boek waarin het een en ander over zijn trainer vermeld stond en zou ook het vertrek van Roy Keane met de trainer te maken hebben gehad.


In Maart 2006 stelde de trainer de op dat moment de topscorer van de Premier League, Ruud van Nistelrooy enkele wedstrijden na elkaar niet op om Louis Saha op te stellen in zijn plaats. Media suggereren dat Ferguson dat deed om de trefzekere spits te kwellen zodat hij zou willen vertrekken uit het Old Trafford, waarna United nog een fiks bedrag voor de Nederlander zou kunnen ontvangen, daar de club sinds het begin is van 2004/2005 overgenomen is door een speculant Malcolm Glazer, en die heeft niet zozeer de belangen van Manchester op het oog, maar meer de terugbetaling van de lening waarmee de speculant de club kocht.

Benfica - Manchester United 1-5

Artikel: Wout Visser / Sportgeschiedenis.nl

Maart 1966, Benfica speelt in Lissabon tegen Manchester United de kwartfinale in de Europacup 1, deze wedstrijd tussen een Europese grootmacht en een opkomende Europese grootmacht, kwam in veel West-Europese landen op de televisie.
Manchester had de heenwedstrijd nipt met 3-2 gewonnen, en was met lood in de schoenen naar Portugal gereisd. Niemand had ooit in Lissabon van Benfica gewonnen, zelfs het grote Real Madrid niet. Bovendien was Benfica's sterspeler Eusebio, de Parel van Mozambique, in 1965 tot Europees voetballer van het jaar gekroond.

De sensatie dreunde door heel Europa: Benfica - Manchester United 1-5, waarbij het enige Portugese doelpunt ook nog een Engelse own goal was. Ster van de avond was Uniteds jonge rechterspits George Best, een product van de eigen scouting en opleiding. Maar ook een uitgesproken vertegenwoordiger van Engeland's swinging sixties, met voor die tijd lang Beatle-haar. Best scoorde de eerste twee United-doelpunten, waarbij vooral zijn tweede indruk maakte. Na vanaf rechts moeiteloos drie verdedigers te hebben gepasseerd, schoof hij de bal van afstand langs de keeper in de verre hoek.


De 'Beatle' van Manchester United ging de volgende dag in heel Europa positief over de tong. Met als resultaat dat lang haar in de voetballerij daarna (veel meer) geaccepteerd werd.

Lees het ganse artikel HIER

Europacup voor landskampioenen 1968

Artikel: gedeeltelijk overgenomen van Wout Visser van Sportgeschiedenis.nl

Grote elftallen worden groot omdat ze op een overtuigende manier resultaten behalen. Dat geldt ook voor het Manchester United van de jaren zestig - bijvoorbeeld toen de club in het voorjaar van 1968 tegen Real Madrid uitkwam. Dat gebeurde in de halve finale van de Europacup 1. Nadat United in Manchester met een magere 1-0 had gewonnen, volgde op 15 mei de loodzware return in Spanje.

Manchester United in de eerste ontmoeting in de halve finale om de Europacup voor landskampioenen tegen Real Madrid. Op de foto Nobby Stiles in duel met Perez - ANP Fotoarchief

Real zocht meteen de aanval, aangemoedigd door 115.000 toeschouwers. In het eerste halfuur werd United teruggedrukt, en ontsnapte met een schot op zijn doellat. We zien Spaanse spelers met afgezakte kousen, ook al zo?n symbool van de 'vrije' jaren zestig. Aangezien AIDS nog niet bestond, werd dat in 1968 alleen maar 'slordig' gevonden. Ook zien we hoe Engelse en Spaanse voetballers elkaar bij dood spel vriendelijk de bal aanreiken. De sportiviteit van deze Real Madrid - Manchester United was behoorlijk hoog.

In het laatste kwartier van de eerste helft sloeg de vlam in de pan: 1-0 voor Real, 2-0 voor Real, en 2-1 door een knullige, onbedoelde terugspeelbal van verdediger Zoco. Daarna 3-1 voor Real, gevolgd door de rust.

In de tweede helft namen de Spaanse voetballers hun wedstrijd te gemakkelijk op, wat ze fataal werd. Rond de zestigste minuut zien we hun waarschuwende trainer Munoz druk gebarend langs de zijlijn staan. Het hielp niet, en George Best voltrok het vonnis met twee lepe assists. In de 72e minuut kopte hij naar ploeggenoot Sadler, die de bal langs keeper Betancourt in het Spaanse doel frommelde. En in de 78e minuut kwam de bal vanaf rechts via Best bij verdediger Foulkes, die de 3-3 binnenknalde. Dit belangrijke doelpunt kreeg een flinke stoot extra drama mee, omdat Bill Foulkes in 1958 een overlevende van het vliegtuigongeluk was geweest.

Zoco schiet in eigen goal. ANP Fotoarchief

Deze onvervalste Europacup-kraker, die de televisie destijds in zwart-wit uitzond, eindigde in 3-3. De uitzinnige Engelsen gingen naar de finale, die ze met 4-1 van Benfica zouden winnen op Wembley in de verlenging.

Real-verdediger Zoco werd ook Europees beroemd, op een manier die hij niet leuk vond. Tot ongeveer medio jaren zeventig was de 'Zoco'-terugspeelbal een begrip, dat lichtjes vergelijkbaar was met de veel beroemdere Panenka-penalty.

Lees het hele artikel Hier

George Best

George Best werd geboren in Belfast, Noord-Ierland, op 22 mei 1946.
In zijn jeugd speelde Best voor Cregagh Boys' Club, hij werd ontdekt door een scout van United, die een telegram stuurde naar Sir Matt Busby, met de woorden: "I think I've found a genius." en in het seizoen 1963/1964 kwam hij voor het eerst uit voor Manchester United.
In zijn eerste seizoen maakte de aanvaller 4 goals in 17 duels, en vanaf het seizoen daarop was Best een onmisbare waarde voor de club. Met United werd Best onder andere tweemaal kampioen van Engeland en won hij in 1968 de Europacup 1. In de finale tegen Benfica scoorde hij eenmaal. Tussen 1964 en 1972 speelde Best 313 duels, en scoorde hij 128 keer.


In zijn periode bij United raakte hij aan de alcohol. Zijn spel ging achteruit, en hij bleef weg bij trainingen en wedstrijden. De laatste twee seizoenen bij United kwam hij dan ook minder vaak in actie: in 1972/1973 19 keer (4 goals), en in 1973/1974 12 keer (2 goals). In 1974 werd hij daarom bij United ontslagen, waarna hij overstapte naar Dunstable Town, waar hij slechts een jaar bleef. Hij vervolgde zijn carriere bij Stockport County, maar ging daar na 3 duels en 2 goals weg om naar Cork Celtic te verkassen. Ook daar was zijn aanwezigheid niet van lange duur, want in het seizoen 1976/1977 speelde hij al bij Fulham, waar hij 42 maal in actie kwam en 8 keer scoorde.

Net als veel andere voetballers in die tijd vertrok George Best naar de Verenigde Staten. Daar speelde hij in de jaren 1977 en 1978 voor de Los Angeles Aztecs. Halverwege zijn tweede seizoen ruilde hij de Aztecs in voor Fort Lauderdale Strikers, waar hij het jaar erop samen zou gaan spelen met Gerd Muller, de legendarische Duitse goalgetter. In 1980 vervolgde Best zijn weg bij de San Jose Earthquakes, waar hij het na één seizoen voor gezien hield.

Hij ging voor het Schotse Hibernian spelen, waar hij 2 jaar bleef voor hij in het seizoen 1982/1983 de overstap naar Motherwell FC maakte. In dat seizoen speelde Best voor liefst drie clubs: Motherwell, Arbroath Victoria en Glentoran. Geen van drieen bleek een club te zijn waar Best lang bleef, want in het seizoen 1983/1984 speelde hij al voor Bournemouth, en datzelfde seizoen ook nog voor Nuneaton Borough. Het jaar daarop, in het seizoen 1984/1985, sloot hij zijn carriere af bij Tobermor.


Naast de talrijke clubs waarvoor Best speelde kwam hij ook uit voor het nationale elftal van Noord-Ierland, waarmee hij 37 interlands speelde en zijn land daarin 9 keer een doelpunt bracht.

In oktober 2005 kreeg Best enkele infecties, onder andere aan zijn nieren. Hij werd opgenomen in een ziekenhuis, waar zijn toestand echter nog verslechterde. Vanaf half november lag hij aan een beademingsmachine. Op 25 november overleed hij en op 3 december werd hij in Belfast begraven.

David Beckham

David Robert Joseph Beckham werd geboren in Leytonstone Londen op 2 mei 1975, hij is een middenvelder die vooral bekend staat om zijn voorzetten, spelvoortzettingen en kapsels.
Door zijn succes als voetballer en zijn markante uitstraling heeft hij enkele lucratieve sponsorcontracten binnen weten te slepen, waaronder bij Adidas, Pepsi en Gilette.


Beckham tekende in 1991 een stage-contract bij Manchester United en maakte daar in 1995 zijn Premier League debuut. Het jaar daarop hielp hij Manchester, samen met onder meer Ryan Giggs aan de landstitel en de beker in Engeland. In het seizoen 1998/99 was hij een belangrijk onderdeel van het team dat de "treble" binnenhaalde: het landskamioenschap, de beker en de Champions League. In totaal speelde Beckham 397 wedstrijden voor Manchester United, waarin hij 86 maal scoorde.

Op 17 juni 2003 tekende Beckham bij Real Madrid dat hem voor 34 miljoen euro van Manchester United kocht; datzelfde jaar kreeg hij van koningin Elizabeth de orde van het Britse Keizerijk (Most Nobel and Exellent Order of the British Empire). Niet alleen de voetballende kwaliteiten, maar ook het merk 'David Beckham' verhuisden daarmee naar Madrid. In het Verre Oosten is David Beckham mateloos populair en niet geheel toevallig verhuisde Beckham naar Madrid, vlak voordat Real een tour had in het Verre Oosten. David draagt bij Real Madrid shirtnummer 23, wat een gebaar zou zijn naar Michael Jordan, die bij de Chicago Bulls altijd met nummer 23 speelde.


Becks trouwde met Victoria Adams (een van de zangeressen van de voormalige Britse meidengroep de Spice Girls) op 4 juli 1999 in Luttrellstown Castle, nabij het Ierse Dublin. Hun huwelijk staat in het begin van de 21-ste eeuw volop in de belangstelling van de Britse pers. Vooral nadat in 2004 bekend werd dat de voetbalster met Rebecca Loos seks zou hebben gehad.

David en Victoria Beckham hebben drie zonen: Brooklyn (1999), Romeo (2002) en Cruz (2005)

Wes Brown

Wesley Brown werd geboren in Manchester, Engeland, op 13 oktober 1979.
Op 4 november 1996 tekende hij al zijn eerste profcontract bij Manchester United, begon in een jeugdteam van de club en stroomde al snel door naar het tweede elftal, waarmee hij de FA Youth Cup en de jeugdcompetitie won. In hetzelfde jaar werd hij ook nog uitgeroepen tot beste speler van de competitie.


Op 4 mei 1998 maakte Brown zijn debuut in het eerste elftal van Manchester United in een wedstrijd tegen Leeds United. In dit eerste jaar in het eerste elftal viel hij voornamelijk in en speelde bijna nooit in het basiselftal. Een seizoen later (1998/99) kwam de echte doorbraak. In dit seizoen speelde hij meer wedstrijden dan een seizoen eerder en stond hij ook vaak vanaf de aftrap op het veld. Vaak speelde hij als rechtsback, soms echter ook op zijn favoriete positie als centrale verdediger. In het seizoen 1998/99 speelde Brown in totaal 14 wedstrijden, terwijl hij er een jaar eerder slechts twee speelde.

Na zijn doorbraak vormde Brown een solide duo achterin samen met Jaap Stam. Zijn eerste echte seizoen als prof kon bijna niet beter aflopen, want Manchester United won de treble (in ??n seizoen de landstitel, de [[FA Cup en de Champions League). Brown leek een grote toekomst voor zich te hebben, want hij won de legendarisch treble terwijl hij nog steeds maar 19 jaar oud was. Vlak voor het seizoen 1999/00 sloeg echter het noodlot toe. Brown raakte zwaar geblesseerd en speelde tijdens het nieuwe seizoen geen wedstrijden.


Weer een jaar later maakte Brown zijn comeback in het eerste van Manchester United. Wederom kreeg hij veel lof, ook vanwege zijn sterke comeback na zo'n zware blessure. Ook manager Sir Alex Ferguson deed er een schepje bovenop en zei dat Brown zijn meest getalenteerde verdediger was. Er volgden drie zeer succesvolle seizoenen, waarin Brown in totaal 67 wedstrijden speelde. Op de laatste speeldag van het seizoen 2002/03 raakte Brown wederom geblesseerd. Een zware knieblessure hield hem ruim een half jaar aan de kant.

Na zijn blessure kwam Brown wederom terug op de Engelse velden. Nadat hij het seizoen 2003/04 sterk had afgesloten zei Alex Ferguson dat Brown de beste verdediger van Engeland was.

Sir Bobby Charlton

Sir Robert "Bobby" Charlton werd geboren op 11 oktober 1937, in Ashington)

Bobby Charlton was een neef van Jackie Milburn, spits van Newcastle United. Op 16-jarige leeftijd tekende hij zijn eerste profcontract bij Manchester United. Zijn oudere broer Jack werkte één dag in de mijnen en werd later ook profvoetballer.


Hij werd één van de Busby Babes, de groep jonge talentvolle spelers die trainer Matt Busby opbouwde. Met een van de anderen, Duncan Edwards zat Charlton later ook in militaire dienst. Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal in oktober 1956 tegen Charlton Athletic. Een jaar later won hij zijn eerste hoofdprijs, de Engelse landstitel. Ook haalde United de FA Cup-finale, maar die werd verloren tegen Aston Villa.

Als Engels kampioen deed Manchester United in het seizoen '57/'58 mee aan het Europa Cup I-toernooi. In de kwartfinale speelden zij tegen Rode Ster Belgrado. De thuiswedstrijd werd een 2-1 overwinning en na een 3-3 gelijk spel, op 6 februari 1958, in Joegoslavie keerde de ploeg in opgetogen stemming huiswaarts.

Een tussenlanding in Munchen leidde echter tot een ramp: na twee mislukte starts raakte het vliegtuig bij de derde poging een hek en een huis, het vliegtuig raakte totaal verwoest. Bij de ramp kwamen 23 mensen om het leven, waaronder acht spelers van United. Bobby Charlton werd zwaar gewond, maar was de eerste van de overlevenden die het ziekenhuis kon verlaten.

Na de ramp was het seizoen voor Manchester uiteraard verloren: In de Europa Cup werd in de halve finale dik verloren van AC Milan, de landstitel werd niet geprolongeerd en opnieuw werd de FA Cup-final verloren, ditmaal tegen Bolton Wanderers.

Nog in 1958 werd Charlton voor het eerst opgeroepen voor het Engelse nationale team. Zijn interlandcarriere zou tot 1973 duren: in 106 wedstrijden scoorde hij 49 doelpunten. In de jaren '60 was hij een van de bekendste spelers ter wereld.

United won eindelijk de FA Cup in 1963 en werd opnieuw landskampioen in 1966 en 1967. Daartussen kwam het hoogtepunt van Charltons carriere: het Wereldkampioenschap voetbal 1966. Charlton had een belangrijk aandeel in het Engelse succes: Hij scoorde belangrijke (en prachtige) doelpunten tegen Mexico en Portugal in de halve finale. De finale tegen West-Duitsland speelde hij tamelijk onopvallend door goed verdedigen van de jonge Franz Beckenbauer, maar Engeland won wel, met 4-2. Bobby en Jack Charlton werden de eerste broers die wereldkampioen voetbal werden.

In 1968, tien jaar na Munchen, haalde Manchester United eindelijk de Europa Cup-finale, nota bene in het Wembley-stadion. Tegen het Benfica van Eusebio werd met 4-1 gewonnen; Charlton scoorde tweemaal. Na afloop van de wedstrijd volgde een emotionele omhelzing met Busby, die in M?nchen nog zwaarder gewond was geraakt dan hij.

Charlton maakte ook het WK van 1970 mee, maar ditmaal werden de Engelsen door Duitsland verslagen. In 1973 kwam een einde aan zijn lange carriere bij Manchester United. Vervolgens probeerde hij het een jaar als speler/trainer, bij Preston North End, maar het trainersvak bleek niets voor hem te zijn. Na 752 wedstrijden en 247 doelpunten zette hij in 1975 een punt achter zijn loopbaan.


Hij woonde enige tijd in Zuid-Afrika en zette daarna in Engeland zeer succesvolle voetbalscholen op. Eén van de jonge pupillen die met hem op de foto mochten was David Beckham. Ook werd hij lid van de Raad van Bestuur van Manchester United.

Bobby Charlton werd in 1994 in de adelstand verheven.

Rio Ferdinand

Rio Ferdinand werd geboren op 7 november 1978.
Reeds toen hij naar school ging tekende hij een contract bij West Ham United, zijn debuut deed hij tegen eerste Sheffield Wednesday op 5 mei 1996 als invaller en zijn eerste internationale match speelde hij in een vriendschappelijke match tegen Kameroen op 15 november 1996.
Voor 29 miljoen euro ging hij in november 2000 naar Leeds United om er in augustus 2001 captain te worden.


Op 22 juli 2002 ging hij voor 29 miljoen euro naar Manchester United voor vijf jaar waar hij de best verdienende speler.
Rio's neef Les Ferdinand speelde bij het England team en zijn jongere broer, Anton is een centrale verdediger bij West Ham United.

Owen Hargreaves

Owen Lee Hargreaves werd geboren in Calgary, Canada op 20 januari 1981 als zoon van de Britse emigranten Colin en Margaret Hargreaves. Vader Colin was als prof-voetballer actief bij de Calgary Kickers in de Canadese Soccer League. Ook in Groot-Brittanni? speelde Colin prof-voetbal, onder andere bij de Bolton Wanderers.
Toen Owen 16 jaar oud was, verhuisde hij van Calgary naar M?nchen. Daar ging hij bij het grote Duitse FC Bayern voetballen. Hij speelde drie jaar in de jeugd tot hij op 12 augustus 2000 zijn debuut in de Bundesliga maakte. In 2007 maakte hij de overstap naar Manchester United.
Hargreaves beschikt over twee paspoorten, het Canadese en het Britse en maakte de keuze om voor Engeland uit te willen komen. Op 15 augustus 2001 maakte hij zijn debuut tegen Nederland op White Hart Lane in Londen. Met zijn debuut vestigde Hargreaves een bijzonder record: Hij werd de eerste speler van het Engelse voetbalelftal die niet geboren was, nooit gewoond en (toentertijd) gevoetbald had in Engeland.


Hargreaves kwam op tot nog toe drie eindrondes uit, namelijk het WK 2002 in Zuid-Korea en Japan, het EK 2004 in Portugal en het WK 2006 in Duitsland

Ryan Giggs

Ryan Joseph Giggs werd geboren op 29 november 1973 te Cardiff, Wales als Ryan Joseph Wilson, maar nam de achternaam van zijn moeder aan.
Hij komt uit voor Manchester United en speelt daar als linksvoor. Hij is de topscorer van de Premier League van de spelers die geen spits zijn. Zijn bijnaam luidt The Welsh Wizard.


Omdat hij in Engeland op school zat, kwam hij uit voor het Engelse schoolvoetbalteam, maar omdat zijn ouders en al zijn grootouders in Wales geboren zijn, verdedigt hij de kleuren van het nationale elftal van Wales. Giggs had nooit voor Engels nationaal elftal kunnen uitkomen, ondanks dat veel mensen dat denken, daarvoor had één van zijn ouders of grootouders in Engeland geboren moeten zijn. Giggs wordt beschouwd als één van de beste spelers ooit die, voorlopig, nog nooit op een groot voetbaltoernooi is uitgekomen.

Roy Keane

Roy Keane werd geboren in Cork, Ierland, op 10 augustus 1971.
Keane speelde het grootste deel van zijn carriere bij Manchester United, waar hij in 1993 terecht kwam na 3 seizoenen voor Nottingham Forrest te hebben gevoetbald.
Keane had bij Manchester een basisplaats er werd bijna altijd opgesteld doch eind 2005 vertrok Keane onverwacht bij Manchester naar het Schotse Celtic, waar hij voor anderhalf jaar tekende.
Als international voor het Ierse team was hij een belangrijke speler en aanvoerder en werd hij uitgeroepen tot de beste Ierse speler op het WK van 1994.


In 2001 was hij de belangrijkste speler bij de kwalificatie voor het WK 2002 in Korea en Japan, doch na onenigheid met bondscoach Mick McCarty vlak werd hij vlak voor het WK uit de selectie gegooid, hij stopte definitief als international in 2005.
Roy Keane is nu werkzaam als trainer van AFC Sunderland. Met Sunderland wist hij in z'n eerste seizoen als trainer te promoveren naar de Premier League door kampioen te worden van de Football League Championship.

Denis Law

Denis Law werd geboren op 24 februari 1940 te Aberdeen, Schotland, hij groeide op in een arm gezin als jongste van zeven kinderen van een visser. Hij kreeg zijn eerste paar schoenen toen hij veertien jaar oud was en zijn eerste voetbalschoenen waren een cadeau van een buurman.
In 1954 speelde hij een proefwedstrijd voor Huddersfield Town. Ondanks de grote twijfel van de scout, die hem maar een "slap, klein bebrild mannetje" vond kreeg hij het volgend jaar een contract.
Na een oogoperatie begon zijn carriere pas echt: in december 1956 speelde hij als zestienjarige zijn eerste wedstrijd in het eerste elftal. Hij viel meteen al zo op, dat manager Matt Busby van Manchester United £10.000 voor hem bood, voor die tijd een zeer hoog bedrag, maar Huddersfield trainer Bill Shankly zei nee. In 1958 maakte Denis Law zijn debuut voor de Schotse nationale ploeg. In totaal speelde hij 55 interlands, waarin hij 30 goals maakte. Daarmee is Law nog altijd topscorer van het Schotse elftal.


Twee jaar later ging hij naar Manchester City, zijn eerste club op het hoogste niveau. In 1961 werd hij voor een recordbedrag van £110,000 getransfereerd naar de Italiaanse club Torino FC. Na een ruzie met de trainer verliet hij die club het volgende jaar en vertrok naar Manchester United.
Daar beleefde Law zijn grootste successen. Hij was een belangrijk deel van de ploeg die trainer Matt Busby opbouwde na de vliegramp in Munchen. In elf seizoenen maakte hij 170 doelpunten. In 1963 scoorde Law in de Cupfinale tegen Leicester City (3-1). Het volgende seizoen werd hij gekozen als Europees voetballer van het jaar. Met United werd hij landskampioen in 1965 en 1967. Hij miste het hoogtepunt van die periode in de geschiedenis van United, de Europa Cup I winst in 1968, door een blessure. Tot 1973 zou Law voor United spelen, maar grote successen bleven steeds meer uit.
Daarna ging hij terug naar Manchester City. De laatste wedstrijd van het seizoen '73/'74 werd een gedenkwaardige: zijn goal tegen United zorgde ervoor dat die club, slechts zes jaar na de EC winst, degradeerde. Law was zo overstuur dat uitgerekend hij zijn oude club de das omdeed dat hij zijn goal niet vierde en zich snel liet vervangen.
In 1974 speelde Denis Law, 34 inmiddels, voor de eerste en enige keer op een WK Voetbal. Hij speelde slechts ??n wedstrijd, tegen Zaire, en zette na het toernooi een punt achter zijn loopbaan.
Na zijn voetbalcarriere werd Law analist in radio- en televisieprogramma's. Hij raakte goed bevriend met zijn Vlaamse collega Rik De Saedeleer. Tijdens de begrafenis van een andere vriend, George Best, voerde hij in 2005 het woord.