Robert Palmer
De Britse rockzanger Robert Palmer, die halverwege de jaren '80 erg populair was dankzij zijn onberispelijke pakken, strak gekamde haar en hits als Addicted to Love en Simply Irresistible, is vrijdag op 54-jarige leeftijd in Parijs bezweken aan een hartaanval. Palmer was in Parijs voor een korte vakantie. Hij woonde de laatste zestien jaar van zijn leven in Zwitserland.
Palmer bracht zijn jeugd als zoon van een Britse marineofficier grotendeels op Malta door. Eind jaren '60, na terugkeer in Groot-Brittannie, sloot zich aan bij de Alan Bown Set. Een jaar voegde hij zich bij de twaalfkoppige soulband Dada, die later tot Vinegar Joe werd omgedoopt en waarvan ook de zangeres Elkie Brooks deel uitmaakte. Na drie lp's met Vinegar Joe begon Palmer een solocarri?re, die hem in 1974 met Sneakin' Sally Through the Alley zijn eerste hitalbum en -single opleverde.
In de daarop volgende jaren experimenteerde Palmer met verschillende stijlen, waaronder rock, soul en reggae. In de jaren '80 maakte hij dankbaar gebruik van de opkomst van de videoclip. In zijn clips waren de mooiste vrouwen te zien en zelf droeg hij altijd de elegantste pakken, wat hem de eretitel 'best geklede man in de popmuziek' opleverde.
In 1985, waarin hij met zijn album Riptide zijn grootste commerciele succes boekte, vormde Palmer samen met John Taylor en Nick Taylor van Duran Duran de gelegenheidsformatie Power Station. De korte samenwerking, die in 1996 nog een weinig succesvol vervolg zou krijgen, leverde de hits Some Like It Hot, Communication en Get It On op. Palmers laatste album, Drive, kwam in mei van dit jaar uit.
Roy Orbison
23 april 1936 - 6 december 1988
Roy Orbison, ( Roy Kelton), bijgenaamd: The Big O, Amerikaans popzanger en gitarist, was reeds op jonge leeftijd actief in de muziek en had, voordat hij in 1956 zijn eerste eigen plaat maakte, reeds songs geschreven voor o.a. Jerry Lee Lewisen The Everly Brothers.
In de eerste helft van de jaren zestig behaalde hij met zijn galmende stem en veelal melancholieke songs grote hits, o.a.Only the lonely (1960), It's over (1964) en Oh pretty woman (1964).
Halverwege de jaren zestig leek de carri?re van deze steevast met zwarte zonnebril getooide zanger gebroken na enkele dramatische gebeurtenissen in zijn priv?leven. Er werd een tijdlang nauwelijks iets van hem vernomen, maar aan het einde van de jaren tachtig ontstond er een ware Orbisonrevival.
Als lid van The Traveling Wilburys (met o.a. Bob Dylan, George Harrison en Tom Petty) keerde hij terug in de belangstelling.
Door zijn plotselinge overlijden mocht hij niet meer meemaken dat zijn album Mystery girl (1989) een groot succes werd.
Roy Orbison, ( Roy Kelton), bijgenaamd: The Big O, Amerikaans popzanger en gitarist, was reeds op jonge leeftijd actief in de muziek en had, voordat hij in 1956 zijn eerste eigen plaat maakte, reeds songs geschreven voor o.a. Jerry Lee Lewisen The Everly Brothers.
In de eerste helft van de jaren zestig behaalde hij met zijn galmende stem en veelal melancholieke songs grote hits, o.a.Only the lonely (1960), It's over (1964) en Oh pretty woman (1964).
Halverwege de jaren zestig leek de carri?re van deze steevast met zwarte zonnebril getooide zanger gebroken na enkele dramatische gebeurtenissen in zijn priv?leven. Er werd een tijdlang nauwelijks iets van hem vernomen, maar aan het einde van de jaren tachtig ontstond er een ware Orbisonrevival.
Als lid van The Traveling Wilburys (met o.a. Bob Dylan, George Harrison en Tom Petty) keerde hij terug in de belangstelling.
Door zijn plotselinge overlijden mocht hij niet meer meemaken dat zijn album Mystery girl (1989) een groot succes werd.
Stan Laurel
Stan Laurel, werd geboren op 16 juni 1890 als Arthur Stanley Jefferson in Ulverston, Engeland, 16 juni 1890.
Hij was vooral bekend als de 'dunne' helft van het komische duo Laurel & Hardy.
In 1910 kwam hij aan in de Verenigde Staten, als lid van het Fred Karno-gezelschap waar ook Charlie Chaplin deel van uitmaakte, hij bleef in de VS als vaudeville artiest achter en speelde incidenteel in een film.
In 1926 begon zijn samenwerking met Oliver Hardy bij de Hal Roach-studio. Al snel werden zij bekend als komisch duo en speelden ze samen in veel stomme films. Later speelden zij ook, aanvankelijk met tegenzin, in gesproken films. Gedurende hun samenwerking was Laurel het creatieve brein van het tweetal. Hardy, gemakzuchtig van nature, wimpelde vragen over zaken als productie en scenario's meestal af met "Ask Stan."
Stan Laurel overleed op 74-jarige leeftijd.
Tammy Wynette
First Lady van de country muziek Tammy Wynette, wiens grootste hit, "Stand by Your Man," een volkslied werd voor velen, stierf in haar slaap in haar huis in Nashville. Ze was 55.
Ze stierf aan een bloedklonter in de longen.
Ze was vijf maal getrouwd en had zes kinderen
The day the music died

Op een koude winteravond vertrok er een klein vliegtuigje vanop Clear Lake, Iowa naar Fargo, het kwam nooit aan.
Toen het vliegtuig crashte, stierven Buddy Holly, Ritchie Valens, J.P. "Big Bopper" Richardson en de piloot, Roger Peterson. Die van de beloftevolste rock'n rollers waren niet meer.
Zoals Don McLean schreef in American Pie, was het "the day the music died."
Tupac Shakur
16 juni 1971 - 13 september 1996
Controversiele gansta rapper Tupac Shakur overleed op 25-jarige leeftijd aan de gevolgen van schotwonden. Geweld was hem niet vreemd. In zijn teksten verheerlijkte hij geweld (en peace). Hij werd diverse malen veroordeeld wegens aanranding. En in november 1994 overleefde hij een eerste aanslag op zijn leven. Tupac was een van de populairste rappers in de jaren negentig, verkocht miljoenen albums en speelde net als andere rapsterren in films waaronder Above the Rim. Zijn dood is omgeven met speculaties dat hij nog steeds zou leven. Speculaties die zijn gevoed door eigenaardige omstandigheden en zinspelingen door Tupac zelf. Zo overleed hij op vrijdag 13 september. Een paar dagen na zijn overlijden verschijnt zijn single 'I ain't mad at cha', track 13 op het album All Eyes On Me. Het album was de laatste onder zijn eigen naam, die hij inruilde voor Makaveli, een oorlogstrateeg die zijn eigen dood ensceneerde
Controversiele gansta rapper Tupac Shakur overleed op 25-jarige leeftijd aan de gevolgen van schotwonden. Geweld was hem niet vreemd. In zijn teksten verheerlijkte hij geweld (en peace). Hij werd diverse malen veroordeeld wegens aanranding. En in november 1994 overleefde hij een eerste aanslag op zijn leven. Tupac was een van de populairste rappers in de jaren negentig, verkocht miljoenen albums en speelde net als andere rapsterren in films waaronder Above the Rim. Zijn dood is omgeven met speculaties dat hij nog steeds zou leven. Speculaties die zijn gevoed door eigenaardige omstandigheden en zinspelingen door Tupac zelf. Zo overleed hij op vrijdag 13 september. Een paar dagen na zijn overlijden verschijnt zijn single 'I ain't mad at cha', track 13 op het album All Eyes On Me. Het album was de laatste onder zijn eigen naam, die hij inruilde voor Makaveli, een oorlogstrateeg die zijn eigen dood ensceneerde
Vick Beasley
Misschien voor sommigen geen legende maar voor anderen zeker wel!
Elvis-imitator Vick Beasley (63) is dinsdag overleden aan de gevolgen van darmkanker, zo berichtte Het Laatste Nieuws. De man uit Wuustwezel was jarenlang de bekendste Elvis-imitator in Vlaanderen.
Voor zijn 47-jarige loopbaan als imitator van Elvis Presley werd Beasley vorig jaar bekroond met een vermelding in het Guinness Book of Records 2004 als "langstdoende odebrenger aan Elvis". In de tuin van zijn huis aan de Bredabaan in Gooreind posteerde hij een betonnen beeld van zijn grote voorbeeld, de aanzet tot zijn eigen Small Graceland.
Yamasuki
In de jaren zeventig. Om precies te zijn in 1971 kwam de "Yamasuki" van The Yamasuki's uit.
Het werd een culthit die zo Japans aandoet dat het vermoeden rijst dat het lied ook daarvandaan kwam.

Het meeslepende lied bestaat uit Japanse klanken voorafgegaan door hard geschreeuw en natuurlijk een traditionele gong. Door de toenmalige zeezenders veel gedraaid en in Belgie een grote hit. Daarna hebben we nooit meer iets van The Yamasuki's vernomen. Maar nog eens goed kijken op het label en we zien als tekstschrijvers/cq. producers de namen van ene Jean Kluger en Daniel Vanguarde.
Verder werd het lied gebruikt als tune van het toenmalige BRT-programma "Jamazaki" van de Belgische deejay Zaki.
In Engeland werd de single uitgebracht op het alternatieve Dandelion-label van John Peel.
Tekstbron: De Zeeuwse Babbelaar
Het werd een culthit die zo Japans aandoet dat het vermoeden rijst dat het lied ook daarvandaan kwam.

Het meeslepende lied bestaat uit Japanse klanken voorafgegaan door hard geschreeuw en natuurlijk een traditionele gong. Door de toenmalige zeezenders veel gedraaid en in Belgie een grote hit. Daarna hebben we nooit meer iets van The Yamasuki's vernomen. Maar nog eens goed kijken op het label en we zien als tekstschrijvers/cq. producers de namen van ene Jean Kluger en Daniel Vanguarde.
Verder werd het lied gebruikt als tune van het toenmalige BRT-programma "Jamazaki" van de Belgische deejay Zaki.
In Engeland werd de single uitgebracht op het alternatieve Dandelion-label van John Peel.
Tekstbron: De Zeeuwse Babbelaar
Jesse James
Jesse James werd geboren op 5 september 1847 in Missouri. Hij was de zoon van dominee Robert en Zerelda James.
Frank, de broer uit het eerste huwelijk van zijn moeder, verliet in 1861 het ouderlijk huis en voegde zich bij de guerrilla van Quantrell, om mee te vechten voor de Zuidelijke zaak in de burgeroorlog. Twee jaar later kwam ook Jesse bij dit gezelschap. Quantrell wilde Jesse niet en hij zo kwam hij onder de hoede van 'Bloody' Bill Anderson, in deze periode raakte hij gewond (een kogel in een van zijn longen)
Quantrell moest zich overgeven aan het eind van de oorlog. Jesse ontsnapte dankzij zijn wonde.
Na Jesse's herstel vormde Jesse en zijn broer Frank samen met de Younger broeder een gang. De eerste overval die deze gang pleegde op de bank van Liberty Missouri, werd meteen een van de meest legendarische, het was de eerste overval in vredestijd en ook nog overdag. Het bracht hen 60.000$ op. Na deze overval volgden 15 jaar van bank- en treinovervallen door de gang met een totale opbrengst van ca.300.000$.
Ondertussen was Jesse getrouwd met zijn nichtje Zelda en stond er een 10.000 dollar beloning op zijn hoofd. In 1876 na de overval in Northfield, Minnesota moest Jesse onderduiken. Een groot deel van zijn gang werd gevangen gezet of gedood, doordat het hele dorp zich tegen de overvallers had gekeerd en hen na een lange achtervolging omsingeld had en gevangen genomen. Jesse ontsnapten op miraculeuze wijze en hij nam een nieuwe identiteit aan en werd Tom Howard, een brave burger. Hij woonde in St. Joseph's waar hij elke maand de huur betaalde.
Na drie jaar was zijn geld echter op en begon hij samen met zijn broer aan een nieuwe reeks treinovervallen. Na de vierde overval ging het mis, een gedeelte van zijn gang werd gevangen genomen en Jesse zelf werd wat later vermoord, tijdens het recht hangen van een schilderijtje in zijn woonkamer, werd hij op 3 april, 1882 vanachter in het hoofd geschoten door Bob Ford.
Bron
Billy The Kid
Billy the Kid’s echte naam was William Henry (Bonney) McCarty ,waar en wanneer hij geboren was, is niet gekend. Vermoedelijk is hij geboren rond 1860-61 hoogstwaarschijnlijk in New York, dat maakt hem negentien of twintig toen hij stierf in 1881. Dit verklaart eveneens waarom deze jonge man met zijn baby face de bijnaam “Kid,” kreeg en waarom hij beroemd werd als “Billy the Kid.”
Zijn moeder Catherine was een weduwe en alleenstaande moeder en hij had een jongere broer Joseph (geboren in 1863). Rond 1871, Kreeg Catherine Tuberculose en werd haar aangeraden te verhuizen naar een warmer en droger klimaat.
Op 1 Maart, 1873 trouwde Catherine in Santa Fe, New Mexico, met William Antrim. Sindsdien waren er twee Billy's in het huishouden, de Kid’s moeder noemde hem daarom bij zijn middelste naam Henry McCarty-Antrim
De familie verhuisde naar Silver City, in zuidelijk New Mexico, maar Catherine’s gezondheid verbeterde niet en op 16 september, 1874, stierf de Kid’s moeder. Voor de dertien jaar oude Kid kwam dit hard aan
Zijn stiefvader wilde van de twee jongens vanaf en plaatste hen in pleeggezinnen in Silver City, Arizona. De Kid moest nu voor zichzelf zorgen en werkte als afwasser en hulpje allerhande. Na een jaar zonder ouderlijk toezicht begon de Kid om te gaan met de verkeerde vriendjes. Een van zijn ruziezoekende buddy’s, Sombrero Jack, stal wat was uit een Chinese wasserij en vroeg de Kid op de buidel te passen doch de Kid werd gearresteerd en de Sheriff besloot om hem enkele dagen op te sluiten om hem een lesje te leren.... maar de Kid koos het hazenpad.
De Kid vluchte naar een van de pleeggezinnen en die zetten hem op de eerste koets naar Clifton, Arizona waar zijn stiefvader woonde. Maar zijn stiefvader wilde hem nog steeds niet en vroeg hem te vertrekken. Helemaal alleen in de woestijn, liep de Kid van de ene ranch naar de andere om werk te zoeken, en de daarop volgende twee jaar, werkte op verschillende ranchen als hulpje. Toen kwam hij de paardendief John Mackie tegen die hem de kneepjes van het vak leerde en ze werden partners. Na enkele spannende momenten arrestaties en ontsnappingen besloot de Kid dat het wijzer was een andere baan te zoeken. En om terug op een goed blaadje te komen gaf hij enkele gestolen paarden terug aan het leger en ging terug werken als hulpje op een ranch.
Op een dag in een saloon in Camp Grant, Arizona, kreeg de zestien jaar oude kid, serieuze problemen, hij kreeg ruzie met Frank “Windy” Cahill een eerste klas vechtersbaas die hem al diverse malen het leven had zuur gemaakt. Na wat over en weer gescholden te hebben vloog Cahill op de Kid, sloeg hem tegen de grond en begon zijn gezicht te bewerken met zijn vuisten. De Kid nam met zijn vrije hand zijn revolver en schoot Cahill in de maag. Toen Cahill van de Kid viel sprong hij op en nam het eerste het beste paard en vluchte weg uit Camp Grant.
De Kid wachte geen rechtszaak af en verliet Arizona en ging naar New Mexico. Nu was hij een outlaw en raakte hij niet meer aan werk. De Kid kwam in contact met Jesse Evans een andere outlaw en leider van “The Boys.”
De bende ging naar Lincoln County, waar "the Boys"zich verenigde met James Dolan, die in een vete was verwikkeld met een John Tunstall een Engelsman en zijn advocaat en partner Alex McSween, the vete werd bekent als de Lincoln County War .
De "Boys" begonnen de veestapel van Tunstall te stelen en werden gearresteerd en opgesloten. Tunstall zag echter dat de Kid anders was dan de andere bendeleden en deed hem een voorstel, getuigen tegen de ander bendeleden voor zijn vrijheid en een baan de Kid nam Tunstall’s voorstel aan.
Nu hij werkte voor Tunstall en in de hoop op een betere toekomst veranderde de Kid zijn naam in William H. Bonney, maar zijn vrienden noemde hem nog steeds “Kid.” De spanning bleef echter hoog tot op een dag Tunstall brutaal werd vermoord door de rest van de "boys". De mannen van Tunstall’s ranch vormde daarop een vigilante groep genaamd “the Regulators.” Nu was het echt oorlog.
Eerst probeerde de gedeputisseerde Regulators de dingen wettelijk aan te pakken maar met de corrupte Sheriff Brady werd het al snel duidelijk dat dit niet werkte, zodus namen ze de wet in eigen handen. Ze namen wraak door Bill Morton, Frank Baker and William McCloskey te vermoorden.
Enkele dagen later toen ze in het huis McSween waren werden Billy en zijn mannen omsingeld door de sherrif en zijn mannen en een afdeling van het leger, de belegering duurde vijf dagen, totdat de belegeraars het moe werden en het huis in de fik staken, de hitte van de vlammen was overweldigend en de Regulators raakten in paniek, op Billy na die het leiderschap overnam, hij verdeelde de groep in twee en in het donker van de nacht vluchten ze elk een ander kant op, toen de mannen het huis verlieten brak de hel los McSween nog vier mannen werden gedood Billy the Kid en de andere konden vluchten.
Dit was het einde van de oorlog de regulators waren ontbonden en de Kid was nu een vluchteling.
Toen Billy the Kid hoorde dat gouverneur Axtell vervangen was door Lew Wallace, die zei dat hij "law and order" ging brengen schreef de Kid een brief naar deze om te vertellen dat hij het moe was te vluchten en dat hij in ruil voor zijn vrijheid zou getuigen tegen de moordenaars van Tunstall de gouverneur ging akkoord en Billy gaf zich over.
Doch James Dolan had veel invloed op het gerecht en beïnvloedde de rechters en Billy die snapte dat hij geen schijn van kans had ontsnapte voor de zoveelste keer
Billy ging terug naar Nieuw Mexico en verbleef de volgende twee jaar in fort Sumner (een verlaten fort dat nu een klein Mexicaans dorpje was
Pat Garrett werd als sheriff verkozen en benoemd tot US marshal om Billy the Kid op te sporen en te arresteren . Hij was zo bekend met het doen en laten van de Kid’s dat we kunnen aannemen dat Pat vroeger ook een bandiet was. In deze jacht op Billy werden twee van zijn beste vrienden gedood, Tom O’Folliard en Charlie Bowdre. Op 23 december 1880 betrapte Garrett de Kid en drie van zijn gangleden in een hut. Na een korte schermutseling gaf de Kid zich over.
Billy de Kid werd snel berecht in Mesilla en veroordeelt tot de strop, hij werd naar Lincoln gebracht om te worden opgehangen. De Kid werd geboeid en opgesloten in een kamer in het Lincoln's gerechtsgebouw en werd bewaakt door twee deputy's, op 28 april 1881 deed de Kid een hoogst onwaarschijnlijke ontsnapping waarbij hij de twee deputy's doodde hij vluchte terug naar fort sumner
Billy had vrienden in fort sumner die hij kon betrouwen en hij dook er onder. In juli 1881, hoorde Garrett geruchten dat Billy de Kid in Fort Sumner was ebn trok met twee deputy's daarheen.
Op 14 juli 1881 juist voor middernacht, wachte Pat Garrett tot het stadje stil was om binnen te gaan in Pete Maxwell’s room om er te vragen naar Billy the Kid. Garrett was een medewerker geweest van Pete Maxwell en Maxwell vertelde hem dat de Kid in de buurt was. Op dat moment kwam Billy met een mes in zijn hand naar Maxwell’s huis om een verse steak te halen voor een laat dineetje. Toen hij het huis naderde zag hij de twee deputy's van Pat buiten staan wachten , Hij herkenden hen niet en Billy vroeg aan Pete, wie zijn die gasten daarbuiten?” Toen hij geen antwoord kreeg ging hij binnen in het huis maar hij zag de schaduw van Garrett en deinsde achteruit, terwijl hij in het Spaans vroeg " wie is daar" Garrett herkende de stem van Billy en opende het vuur, de kogel ging dwars door Billy"s hart en hij viel op de grond Billy de Kid was dood.
Billy the Kid werd de volgende dag begraven op het kerkhof van Fort Sumner naast zijn twee kameraden, Tom O’Folliard and Charlie Bowdre.
Bron
Abonneren op:
Posts (Atom)






